Witamy na stronie PSSE Kraków

 


Szczepienia dzieci przeciwko pneumokokom

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Krakowie zaprasza do wzięcia udziału w akcji szczepienia dzieci przeciwko pneumokokom.

4 maja 2018 r. dniem wolnym od pracy w Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Krakowie

Dyrektor Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Krakowie informuje, iż zgodnie z Zarządzeniem Nr 9 Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów z dnia 13 kwietnia 2018 r. w sprawie ustalenia dnia 4 maja 2018 r. wolnego od pracy dla pracowników urzędów administracji rządowej
 
  1. 4 maja 2018 r. ustala się dniem wolnym od pracy
  2. 26 maja 2018 r. wyznacza się dniem pracy.
 
W celu zabezpieczenia możliwości wykonania w dniu 4 maja 2018 r. zadań ustawowych nałożonych na organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej pełnione będą dyżury „pod telefonem”:
 
Oddział Higieny Żywności, Żywienia, Przedmiotów Użytku i Kosmetyków: 602 464 927, 604 578 360, 660 527 884
Oddział Higieny Pracy: 693 200 874, 694 435 901
Oddział Epidemiologii: 600 876 214, 602 263 605
Oddział Higieny Komunalnej: 602 347 817, 693 034 913.

Europejski Dzień Śniadania

W związku z przypadającym w dniu 24 kwietnia Europejskim Dniem Śniadania, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Krakowie przypomina o znaczeniu spożywania pełnowartościowego śniadania dla zachowania zdrowia oraz  osiągania dobrych wyników w nauce i pracy.

Europejski Dzień Śniadania został zainicjowany w 2012 r. przez międzynarodową koalicję „Breakfast is best”, składającą się z dużych europejskich organizacji zrzeszających m.in. lekarzy, dietetyków i nauczycieli.

Każdy z nas słyszał stare chińskie przysłowie „Śniadanie zjedz sam, obiadem podziel się z przyjacielem, a kolację oddaj wrogowi”, podkreślające rolę śniadania dla prawidłowego funkcjonowania organizmu. Według definicji śniadanie to porcja żywności spożyta rano, która ma dostarczyć organizmowi 20–25 proc. potrzebnej mu na dany dzień energii, a także wielu ważnych dla zachowania zdrowia składników odżywczych. Po przebudzeniu nasz organizm potrzebuje dawki energii i składników odżywczych pozwalających aktywnie zacząć dzień, wpływających na lepszą koncentrację, zapamiętywanie i zdolność uczenia się, a co za tym idzie, osiąganie lepszych wyników w nauce i pracy. Osoby pomijające śniadanie częściej narażone są na bóle głowy, złe samopoczucie i rozdrażnienie, co może przekładać się na częstsze konflikty w relacjach z innymi. Osłabienie koncentracji i gorszy nastrój powiązane są ze spadkiem poziomu glukozy we krwi, który zmniejsza ogólną wydolność fizyczną i umysłową. Przypadłości te mogą występować także w innych porach dnia, w związku ze zbyt długimi przerwami pomiędzy posiłkami.

Pełnowartościowe, zbilansowane śniadanie powinno składać się z:

  • białka obecnego m.in. w produktach mlecznych (mleku, jogurcie, twarogu) czy jajach,
  • węglowodanów złożonych zawartych m.in. w pełnoziarnistym pieczywie, otrębach, płatkach owsianych,
  • produktów bogatych w nienasycone kwasy tłuszczowe, np. ryb, dobrej jakości margaryny.
  • warzyw i owoców, będących źródłem składników odżywczych, w tym witamin, składników mineralnych oraz błonnika pokarmowego sprzyjającego prawidłowej pracy przewodu pokarmowego.

Znaczenie spożywania śniadania jest powszechnie znane i poparte badaniami naukowymi, a mimo to szacuje się, że 24-50% uczniów szkół podstawowych go nie spożywa (badania Instytutu Żywności i Żywienia). Statystyki te uległy jednak w ostatnich latach poprawie. Na naszym terenie bez wątpienia przyczynił się do tego program „Trzymaj Formę!” realizowany przez 156 szkół z terenu Miasta Krakowa i powiatu krakowskiego, promujący ideę wspólnego spożywania zdrowego drugiego śniadania przez uczniów i nauczycieli.

 

Źródło:

 

 

Znaczenie kleszczy jako przenosicieli patogenów chorób transmisyjnych

Sytuacja epidemiologiczna zachorowań na choroby przenoszone przez kleszcze na terenie nadzorowanym przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Krakowie.

Kleszcze (Ixodida) mają ogromne znaczenie medyczne, weterynaryjne i gospodarcze, wynikające z bezpośrednich następstw ich pasożytowania, jak również z ich roli jako rezerwuarów i przenosicieli licznych wirusów, riketsji, pierwotniaków i robaków – chorobotwórczych dla człowieka i zwierząt hodowlanych.

Najbardziej pospolitym gatunkiem kleszczy w Europie Środkowej jest kleszcz pospolity (Ixodes ricinus). W cyklu życiowym kleszczy występują następujące stadia rozwojowe: jajo, larwa, nimfa i postaci dorosłe – samica i samiec. Warunkiem zachodzących zmian morfologicznych, anatomicznych oraz fizjologicznych kleszczy jest pobieranie i przetwarzanie pokarmu z krwi i rozpuszczonych tkanek kręgowca - żywiciela.

Fot .1. Stadia rozwojowe Ixodes ricinus: A – larwa, B – nimfa, C – samica, D – samiec

Biologia kleszczy

Kleszcz pospolity (Ixodes ricinus) bytuje w miejscach, w których spełnione są dwa podstawowe warunki: wysoka wilgotność (około 80 - 100% wilgotności względnej powietrza) i obecność żywiciela. Występuje głównie w lasach liściastych i mieszanych. Można go spotkać także w parkach, na skwerach i na działkach. Na obszarze swojego zasięgu kleszcze pospolite rozmieszczone są nierównomiernie – skupiają się w miejscach, gdzie istnieje większa szansa spotkania żywiciela, tj. wzdłuż wąskich dróg i ścieżek leśnych porośniętych trawiastą roślinnością, na obrzeżach polan, śródleśnych pastwisk itp., gdzie przyczajone na roślinności czyhają na żywicieli. Kleszcze wykrywają potencjalnego żywiciela za pomocą organu zmysłowego umieszczonego na stopach I pary nóg. Mogą atakować w ciągu całej doby.

Dorosłe kleszcze pospolite w Polsce są aktywne od połowy kwietnia do początków listopada, z reguły z dwoma szczytami aktywności, wiosennym w maju i jesiennym we wrześniu.

Mechanizm żerowania kleszczy

Atak kleszczy i ich żerowanie może spowodować niebezpieczne następstwa u ofiar: od odczynów alergicznych do chorób transmisyjnych wywołanych przez patogeny tych chorób bytujące w organizmie kleszcza. W sposób szczególny na ukąszenia kleszczy narażeni są pracownicy leśni, myśliwi, zbieracze runa leśnego, osoby pracujące na terenie parków i rezerwatów, weterynarze, rolnicy, naukowcy, turyści, jak również zwierzęta hodowlane.

Ixodidae żerują powoli i długo, samice nawet do 11 dni. Po przedostaniu się na ciało żywiciela, kleszcz nawet przez kilka godzin pełza poszukując miejsca do przyczepu - delikatnej i dobrze ukrwionej skóry uszu, pod pachami, pod sutkami, w pachwinach, w fałdach pośladkowych, na kroczu i na nogach, po czym wrzyna się w skórę pod kątem 45 – 60º do powierzchni ciała żywiciela. Jednocześnie kleszcz wydziela duże ilości szybko twardniejącej śliny, która tworzy rurkowatą pochewkę zwaną futeralikiem cementowym wzmacniającą jego przyczep do ciała żywiciela. Podczas żerowania kleszcz na przemian wstrzykuje ślinę, która zawiera prawdopodobnie składniki wywołujące rozpad tkanek żywiciela i zapobiegające krzepnięciu jego krwi, oraz mogące zawierać substancje toksyczne i znieczulające dla organizmu żywiciela i pobiera porcję płynnego pokarmu. Najedzony kleszcz wysuwa narządy gębowe z ciała żywiciela, a futeralik cementowy najczęściej wypada z niej wskutek rozwoju reakcji zapalnych.

Fot .2. Żerujący kleszcz.

Znaczenie kleszczy w epidemiologii chorób transmisyjnych

Kleszcze właściwe (Ixodidae) są grupą pasożytniczych stawonogów (Arthropoda) o największym znaczeniu jako rezerwuary i przenosiciele zarazków chorób transmisyjnych z tego względu, że:

  • ich organizm stanowi dogodne siedlisko do bytowania, rozwoju i rozmnażania patogenów, a także w wysoce efektywny sposób zabezpieczają ich przekazywanie kręgowcom – żywicielom kleszczy;
  • kleszcze mogą zakażać swojego żywiciela: wstrzykując zarazki wraz z śliną podczas żerowania; wydalając zarazki z wydzieliną gruczołów biodrowych, które wnikają do ciała żywiciela przez ranę na skórze; wydalając zarazki z kałem, z którego po wyschnięciu patogeny roznoszone są ruchami powietrza;
  • zmieniając żywicieli w swym cyklu rozwojowym, kleszcze są łącznikami utrzymującymi ciągłość krążenia patogenów w populacjach dzikich zwierząt, a także w ich krążeniu między dzikimi zwierzętami i człowiekiem, który z reguły nie ma bezpośredniego kontaktu z tymi dzikimi zwierzętami;
  • mechanizm ich żerowania ułatwia zarazkom przedostanie się z kleszcza do żywiciela i na odwrót;
  • długo żerują na ciele żywiciela, co zwiększa szanse przeniesienia patogenu do ciała żywiciela;
  • pochłaniają dużą ilość krwi żywiciela, co zwiększa możliwość zakażania się kleszczy i w następstwie zakażanie następnych żywicieli;
  • długo żyją i tym samym w ich ciele długo mogą przetrwać patogeny chorób (w jednym pokoleniu kleszczy nawet kilka lat);
  • mogą rozprzestrzenić patogeny chorób na znaczne odległości żerując na wędrujących żywicielach;
  • istnieje możliwość transstadialnego (zdolność przetrwania przez patogeny w organizmie kleszcza, gdy ten przeistacza się w kolejne stadia rozwojowe), transowarialnego (zdolność przenikania zarazków do wnętrza rozwijającego się oocytu, bez zaburzenia normalnego rozwoju zarodka – w ten sposób rodząca się larwa zakażona jest patogenami pochodzącymi z organizmu jej matki) i płciowego (następuje podczas kopulacji zarażonych samców z wolnymi od zarazków samicami) przekazu patogenów w populacji danego gatunku kleszczy.

 

Sytuacja epidemiologiczna chorób przenoszonych przez kleszcze

Wśród chorób przenoszonych przez kleszcze na terenie Krakowa i powiatu krakowskiego największe znaczenie epidemiologiczne mają borelioza oraz kleszczowe zapalenie mózgu.

Charakterystyka chorób

Borelioza z Lyme

Borelioza z Lyme (krętkowica kleszczowa) jest przewlekłą, wielonarządową chorobą wywołaną przez krętka Borrelia burgdorferi. Rezerwuarem krętków są gryzonie polne, zwierzyna płowa (sarny, jelenie), ptaki. W Europie głównym przenosicielem krętków jest Ixodes ricinus.

Okres wylęgania choroby trwa od 7 do 10 dni. Przebieg boreliozy dzieli się na dwa okresy. W pierwszym stadium charakterystycznym objawem jest rumień wędrujący, który powstaje na skórze w miejscu ukłucia przez kleszcza. Zmianie skórnej najczęściej towarzyszą zmęczenie, bóle mięśni, gorączka, ból głowy, sztywność karku itp. Po kilku tygodniach rumień wędrujący może ustąpić samoistnie, ale zakażenie drogą krwionośną rozprzestrzenia się na wiele układów i narządów. W drugim stadium boreliozy mogą występować objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (limfocytarne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych oraz mózgu, zapalenie nerwów czaszkowych i nerwów obwodowych), ze strony narządu ruchu (zapalenie stawów), ze strony układu krążenia (zaburzenia rytmu serca).

Rozpoznanie opiera się o wywiad epidemiologiczny, obraz kliniczny i badania laboratoryjne. Wykrywanie swoistych przeciwciał przeciwko antygenom Borrelia burgdorferi w surowicy krwi jest podstawową metodą w codziennej praktyce klinicznej. Po zaobserwowaniu zmian skórnych lub innych objawów po ukłuciu kleszcza należy bezzwłocznie udać się do lekarza.

Leczenie boreliozy wymaga zastosowania antybiotyku. Rodzaj preparatu i długość leczenia uzależnione są od postaci boreliozy i efektów klinicznych. Mimo intensywnych prac nad wyprodukowaniem skutecznej szczepionki przeciwko boreliozie, do chwili obecnej takiej szczepionki nie ma.

Kleszczowe zapalenie mózgu

W Polsce choroba wywołana jest przez flawiwirusa z rodziny Flaviviridae. Rezerwuarem wirusa KZM są drobne gryzonie i kleszcze. Najważniejszym wektorem tych wirusów jest kleszcz pospolity (Ixodes ricinus). Źródłem zakażenia może być też nieprzegotowane mleko lub niepasteryzowane produkty mleczne pochodzące od zwierząt w czasie wiremii.

Okres wylęgania choroby trwa od 4 do 28 dni. W pierwszej fazie choroby pojawiają się objawy grypopodobne, trwające od 2 do 10 dni. Po okresie bezobjawowym trwającym od 1 do 7 dni u części chorych dochodzi do drugiej fazy choroby, charakteryzującej się wysoką gorączką, bólami głowy, uczuciem rozbicia. Choroba najczęściej przebiega w postaci łagodnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. W ciężkich przypadkach dochodzi do porażenia splotów barkowych, nerwów czaszkowych, czy też zapalenia mózgu.

Rozpoznanie opiera się na wywiadzie epidemiologicznym (potwierdzenie faktu ukłucia przez kleszcza), objawach klinicznych i wykryciu swoistych przeciwciał w surowicy i/lub płynie mózgowo-rdzeniowym w klasie IgM lub IgG.

Leczenie kleszczowego zapalenia mózgu jest wyłącznie objawowe. W przypadkach z niedowładami duże znaczenie ma rehabilitacja przywracająca sprawność w porażonych kończynach.

Osobom przebywającym na terenach o nasilonym występowaniu tej choroby zaleca się szczepionki przeciw kleszczowemu zapaleniu mózgu. Aby skutecznie ochronić się przed zakażeniem konieczne jest przyjęcie 3 dawek szczepienia podstawowego oraz dawek przypominających co 3-5 lat.

 

Analiza przypadków boreliozy i kleszczowego zapalenia mózgu w latach 2012 – 2017

Borelioza z Lyme

Od 2012 roku obserwuje się systematyczny wzrost ilości zgłoszonych zachorowań na boreliozę na terenie nadzorowanym przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Krakowie, za wyjątkiem roku 2014, w którym zaobserwowano spadek ilości zachorowań o 10 przypadków w stosunku do roku 2013. Analizując poniższe dane należy stwierdzić, że zdecydowanie więcej przypadków zachorowań odnotowano na terenie miasta Krakowa w porównaniu z liczbą zachorowań zgłaszanych z terenu powiatu krakowskiego. Przyczynę tego stanu upatruje się m.in. w migracji kleszczy na obszary miejskie (parki, ogrody, prywatne posiadłości), gdzie mieszkańcy spędzają wolny czas w aktywny sposób oraz we wzmożonej aktywności kleszczy w związku ze zmianami klimatycznymi (globalne ocieplenie). Wzrost liczby zachorowań może być też związany z edukacją społeczeństwa w zakresie chorób zakaźnych przenoszonych przez kleszcze i coraz większą dostępnością do badań.

 

Kleszczowe zapalenie mózgu

Na analizowanym terenie od 2012 roku odnotowuje się pojedyncze przypadki zachorowań na odkleszczowe zapalenie mózgu, przy czym wskazać należy, iż najwięcej przypadków, tj. 6 i 5 zgłoszono odpowiednio w roku 2013 i w roku 2015. W roku 2014 na terenie nadzorowanym przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Krakowie nie odnotowano zachorowań na KZM. W 2017 roku do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Krakowie wpłynęło jedno zgłoszenie zachorowania na kleszczowe zapalenie mózgu z miasta Krakowa oraz jedno zgłoszenie z terenu powiatu krakowskiego, tj. o jeden przypadek zachorowania więcej w porównaniu z rokiem 2016.

Zapobieganie inwazjom przez kleszcze

Ważną rolę odgrywa unikanie ekspozycji na ukąszenia kleszczy. Przestrzeganie kilku prostych zasad pozwoli obniżyć ryzyko przyczepu i żerowania kleszczy na osobach przebywających na terenach opanowanych przez te pasożyty.

  • Podczas wycieczek za miasto i do lasu należy zakładać długie spodnie z nogawkami zaciśniętymi w wysokich butach lub skarpetach, bluzę z długim rękawem włożoną do spodni, kapelusz. Ponadto, należy pamiętać o zastosowaniu repelentów odstraszających kleszcze lub zapobiegających ich przyczepianiu się i żerowaniu na człowieku.
  • W czasie spaceru należy przeprowadzać częste przeglądy powierzchni ubrania oraz ciała (2-4 razy na dobę), by zapobiec przyczepowi kleszczy, którym udało się wpełznąć pod ubranie.
  • W miarę możliwości należy unikać chodzenia szlakami zwierząt i starymi, porośniętymi trawą i krzakami drogami i ścieżkami leśnymi.
  • Dla odpoczynku i rekreacji należy unikać siadania, leżenia na gołej trawie lub pod krzewami, najlepiej posłużyć się podścieleniem.
  • Należy unikać nocowania w lesie bez namiotu (w razie konieczności takiego nocowania, gałązki i trawę przygotowaną na podściółkę dokładnie wytrząsnąć i wysuszyć w pełnym słońcu).
  • Przy zakładaniu obozowiska namioty rozkładać na polanach, do wnętrza namiotu nie wnosić ściółki, świeżo skoszonej trawy i kwiatów, przed wejściem do namiotu dokładnie przeglądnąć odzież i przeczesać włosy.
  • Po powrocie ze spaceru należy dokładnie sprawdzić powierzchnię ubrania i zebrać pełzające po nim kleszcze.

Usuwanie żerujących kleszczy

Do usuwania kleszczy należy stosować gładką pensetę, by nie przecięła ciała kleszcza, którą należy umieścić jak najbliżej skóry. Kleszcza usuwamy delikatnym ruchem równoległym do osi wkłucia. Należy uważać, żeby nie pozostały w skórze jego narządy gębowe, bo może to spowodować wtórne zakażenie skóry w miejscu przyczepu oraz, by nie rozerwać kleszcza, bo to grozi zwiększonym ryzykiem zakażenia patogenami bytującymi w jego ciele.

Nie należy smarować kleszcza wazeliną, czy innymi substancjami tłustymi lub oleistymi. Wprawdzie metody te mogą ułatwić usunięcie kleszcza, ale odcinając dopływ powietrza, prowokują zwiększone wydzielanie śliny, co z kolei zwiększa ryzyko zakażenia.

Po przeprowadzonym zabiegu miejsce przyczepu i ręce należy zdezynfekować.

 

Literatura:

  • Bałaszow, Ju. S., 1967, Krowososuszczyje kleszczy (Ixodidae) – pierienosczyki boleśniej, człowieka i żywotnych. Nauka, Leningrad
  • Balashov, Yu. S., 1972, Bloodsucking ticks (Ixodidae) – vectors of diseases of man and animals. Misc. Publ. Entomol. Soc. Am. 8: 167 – 376
  • Buczek, A., 2003, Choroby pasożytnicze, epidemiologia, diagnostyka, objawy. Wyd. Fundacja na Rzecz Zwalczania Kleszczy i Profilaktyki w Chorobach Odkleszczowych. Lublin
  • Dziubek, Z., 2012, Choroby zakaźne i pasożytnicze, Wydanie IV uaktualnione i rozszerzone, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa
  • Linnaeus, 1758
  • Magdzik W., 2013, Choroby zakaźne i pasożytnicze - epidemiologia i profilaktyka, Wydanie VII, Wyd. Alfamedica, Warszawa
  • Siuda, K., 1991, Kleszcze (Acari: Ixodida) Polski. Część I. Zagadnienia ogólne., Monografie parazytologiczne, PWN, Warszawa, Wrocław
  • Siuda, K., 1993, Kleszcze Polski (Acari: Ixodida). Część II. Systematyka i rozmieszczenie., Monografie parazytologiczne, Wyd. PTP, Warszawa

 

Wykonała: Renata Sawicka-Nowak

Tydzień dla Serca

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Krakowie informuje, że w dniach od 18 do 24 kwietnia obchodzony jest Tydzień dla Serca. Głównym celem obchodów tego tygodnia jest zwrócenie uwagi na zagrożenia, jakie niosą choroby serca i układu krążenia, a także zwrócenie uwagi, jak ważne dla serca są dwa czynniki: zdrowa dieta i zdrowy styl życia. W naszym kraju, choroby układu krążenia w dalszym ciągu znajdują się w czołówce niechlubnego rankingu chorób, które są główną przyczyną zgonów. Ministerstwo Zdrowia podkreśla, że jednym z priorytetów zdrowotnych resortu jest zmniejszenie liczby zachorowań i przedwczesnych zgonów z powodu chorób naczyniowo-sercowych (np. zawałów serca i udarów mózgu).

Serce – to życiodajna pompa organizmu. Serce człowieka dorosłego waży niespełna pół kilograma i w warunkach prawidłowych w spoczynku wykonuje od 60 do 90 (średnio 72) uderzeń na minutę. O nasze serce musimy dbać szczególnie.

W czasie obchodów Tygodnia dla Serca wszelkie instytucje oraz organizacje biorące udział w akcji uświadamiają społeczeństwu, że zdrowy styl życia i zdrowa dieta radykalnie wpływają na zmianę i wyeliminowanie złych nawyków, co przyczynia się do poprawy kondycji zarówno serca, jak i całego organizmu.

Ministerstwo Zdrowia realizuje Program Profilaktyki i Leczenia Chorób Układu Sercowo-Naczyniowego POLKARD na lata 2017-2020. Głównym celem programu jest zmniejszenie liczby zgonów z powodu chorób układu krążenia do 427 zgonów na 100 tys. osób (spadek o 3% w stosunku do danych z roku 2014) oraz doposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną szpitali. Program ten ma na celu także: prowadzenie rejestrów medycznych, które umożliwią ocenę skuteczności leczenia, zwiększenie dostępu do nowych terapii, opieki oraz nowoczesnych programów badań przesiewowych.

Zadbajmy o nasze zdrowie, zadbajmy o nasze serce.  Wiosna to dobry czas, aby się zmotywować i zacząć działać na korzyść naszego organizmu. Warto wykonać podstawowe badania, dzięki którym dowiemy się o kondycji naszego serca:

  • pomiar ciśnienia;
  • lipidogram - badanie krwi, które sprawdza poziom cholesterolu w organizmie;
  • elektrokardiogram EKG - badanie, które elektrycznie rejestruje pracę serca, pozwala wykryć m.in. zaburzenia rytmu serca i chorobę niedokrwienną;
  • echokardiografia (tzw.echo serca) - badanie pomaga wykryć wady serca, chorobę wieńcową;
  • holter tj. całodobowe, nieinwazyjne monitorowanie pracy serca; badanie pozwala wykryć zaburzenia rytmu serca;
  • koronografia - pozwala ocenić stan naczyń wieńcowych.

Ważne przy profilaktyce chorób serca są: 

  • odpowiednia i zbilansowana dieta, bogata w warzywa i owoce;
  • rzucenie palenia;
  • ograniczenie spożycia alkoholu;
  • regularna aktywność fizyczna;
  • regularna kontrola ciśnienia krwi (140/90mmHg - ciśnienie nie powinno przekraczać tej wartości. Jeżeli przynajmniej w dwóch pomiarach przeprowadzonych w odstępie kilku dni ciśnienie wynosi 140/90 mmHg lub więcej – rozpoznaje się nadciśnienie);
  • regularna kontrola poziomu cholesterolu (prawidłowa wartość to < 190mg/dllub 5 mmol/l);
  • regularna kontrola poziomu cukru (prawidłowy poziom cukru (glukozy) we krwi, mierzony na czczo, nie powinien przekraczać wartości 100 mg/dl (5,6 mmol/l);
  • ograniczenie sytuacji stresowych.  

Serce potrafi nas alarmować, kiedy dzieje się coś złego i wysyła sygnały, których nie należy lekceważyć ani ignorować. Każdy niepokojący sygnał, jaki wysyła nam nasz organizm, powinien skłonić nas do wizyty u specjalisty.

Informujemy, że Krakowski Szpital Specjalistyczny im. Jana Pawła II zaprasza na program profilaktyczny „Prewencja otyłości, cukrzycy typu II, nadciśnienia i miażdżycy” dla mieszkańców Krakowa. Badania takie jak: pomiar poziomu glukozy, pomiar poziomu cholesterolu we krwi, pomiar ciśnienia tętniczego krwi, pomiar BMI oraz porady lekarskie  będą wykonywane bezpłatnie i bez skierowania, dla każdego kto ukończył 25 rok życia. Więcej informacji można znaleźć na stronie:

www.szpitaljp2.krakow.pl/

Źródło:

 

Opracowała: Karolina Ślęczkowska

 

Ogłoszenie o zbędnym składniku majątku ruchomego Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Krakowie

Dyrektor Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Krakowie działając na podstawie § 7 oraz § 8 ust. 1 i 3 w związku z § 38 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 kwietnia 2017 r. w sprawie szczegółowego gospodarowania niektórymi składnikami majątku Skarbu Państwa (Dz. U z 2017 r. poz. 729) informuję, o możliwości nieodpłatnego przekazania bez zastrzeżenia obowiązku zwrotu zbędnych oraz zużytych składników majątku ruchomego stanowiący załącznik do niniejszego ogłoszenia.

Wnioski o nieodpłatne przekazanie składnika majątku ruchomego spełniającego wymogi określone w § 38 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 kwietnia 2017 r. w sprawie szczegółowego gospodarowania niektórymi składnikami majątku Skarbu Państwa, (Dz. U z 2017 r. poz. 729)  należy składać do dnia 26 kwietnia 2018 r. do godz.14.00 na adres:

Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologicznej w Krakowie, ul. Gazowa 15, 31-060 Kraków z dopiskiem „Zbędne i zużyte składniki majątku”, faksem nr 12 430-69-96

Lub drogą elektroniczną: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript..

 

Osobą upoważnioną do kontaktów w niniejszej sprawie jest st. ref. ds. inwentarza Małgorzata Kolanko - tel. (12) 430-70-46 wew. 121 (od poniedziałku do piątku w godzinach 8:00-14:00), e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Wnioski będą rozpatrywane według kolejności zgłoszeń.

Pliki do pobrania
Download this file (zalacznik - kasacja.pdf)zalacznik - kasacja.pdf

Kontakt

Dziennik Podawczy
tel. centrala:
(12) 644-91-33,
(12) 644-93-72,
(12) 644-99-64,
(12) 684-40-35,
(12) 684-40-99;
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

 

 

 

2018  Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w Krakowie